Dlaczego to jest ważne
Tradycyjne budżety roczne mają problem strukturalny: horyzont planowania kurczy się z dwunastu miesięcy na początku roku do zera pod koniec roku, tworząc zniekształcenie (efekt) roku budżetowego w alokacji zasobów i podejmowaniu decyzji. Prognozy kroczące rozwiązują ten problem, utrzymując stały horyzont — kierownictwo zawsze ma taki sam horyzont planowania, niezależnie od tego, czy jest styczeń, czy październik. Umożliwia to bardziej racjonalne decyzje planistyczne i eliminuje bodźce do podejmowania nieoptymalnych decyzji na koniec roku w obawie o przyszłoroczny budżet.